پاسخ جنین مادران مبتلا به دیابت بارداری به صدا کندتر است
15 اکتبر 2015- با توجه به تحقیقات جدید، کودکان متولد نشده ی مادران مبتلا به دیابت بارداری به محرک صوتی پاسخ آهسته تری می دهند.
این تحقیقات که توسط پژوهشگران بیمارستان دانشگاه Tubingen انجام گردید، نشان می دهد که دیابت بارداری بروی مغز نوزادان تأثیر می گذارد، با این حال محققان اعلام کردند بدلیل تعداد اندک افراد شرکت کننده در این تحقیق، برای تایید این یافته ها باید مطالعات بیشتری انجام شود. محققان اطلاعات مربوط به 12 زن مبتلا به دیابت بارداری را با 28 شرکت کننده ی سالم(تحمل گلوکز آنها با افراد غیردیابتی مطابقت داشت)، مقایسه کردند. دانشمندان پاسخ جنین این افراد را به صدا پس از مصرف 75 گرم گلوکز بررسی نمودند.
60 دقیقه پس از مصرف گلوکز، جنین زنان مبتلا به دیابت بارداری نسبت به جنین مادران سالم به صدا پاسخ آهسته تری دادند. نویسندگان مقاله می گویند: دراین مطالعه شواهدی گردآوری شده است که نشان می دهد واکنش مغز جنین تحت تأثیر متابولیسم پست پرندیال(متابولیسم پس ازصرف غذا)مادر قرار می گیرد و پاسخ جنین مادران دیابتی به تحریک شنوایی مغز نسبت به جنین مادران سالم کندتر است. این موضوع نشان می دهد که دیابت بارداری مستقیماً بروی عملکرد مغز جنین تأثیر می گذارد که می توان آنرا "مقاومت سیستم عصبی مرکزی جنین به انسولین" تعبیر کرد.
این آزمایشات درفاصله ی هفته ی 27 تا 36 بارداری انجام شد. هیچیک از این مادران به هیچ عارضه ای مبتلا نبودند و همه ی حاملگی ها تک قلو بود.
نویسندگان مقاله می گویند: اگر مقاومت مغز به انسولین، به مغز جنین نیز القاء شود، ممکن است تأثیرات نامطلوبی را بر متابولیسم گلوکز فرزندان در مراحل بعدی زندگی بر جا گذارد، ما بر این باوریم که تأخیر طولانی در پاسخ به تحریک شنوایی پس از صرف غذا، به طور خاص منعکس کننده ی میزان توانایی مغز جنین در تنظیم متابولیسم محیطی است.
محققان می گویند: تنها محدودیت این تحقیق، کوچکی جمعیت شرکت کننده درآن نیست، علیرغم پنجره ی زمانی توصیه شده برای تشخیص دیابت بارداری درفاصله ی هفته ی 24 و 28 بارداری، محققان اندازه گیری پاسخ به صوت را در هفته ی 27 تا 36 بارداری انجام دادند.
این مطالعه نمی تواند در مورد برگشت پذیر بودن این تأثیرات بر مغز کودکان نظری دهد، همچنین نمی تواند تأثیر این عارضه را در مراحل بعدی زندگی نوزادان توضیح دهد. چنانچه بتوان این تأثیر را معکوس کرد، اهمیت برنامه های تخصصی پیشگیری از ابتلا به دیابت بارداری بیشتر هویدا می شود.
نویسندگان می گویند: ما درحال حاضر نمی دانیم آیا الگوی متفاوت واکنش مغز در جنین مادران دیابتی و غیر دیابتی بر فنوتیپ آنها در بزرگسالی تأثیر می گذارد ؟ همچنین نمی دانیم اگر این تاثیرات بر فنوتیپ آنها اثر گذارد می توانیم این تغییرات را معکوس نمائیم؟ این پرسش های اساسی باید در مطالعات طولانی تر پاسخ داده شوند تا برنامه های پیشگیری از دیابت بارداری بهبود یافته یا برنامه های بهتری طراحی و تدوین گردد.
یافته های این تحقیق درمجله ی Clinical Endocrinology &Metabolismمنتشر شد.
منبع: